Mryam’dan Matild’e kadar “Tapınakların Kutsal Fahişeleri”nin tarihi, Karaköy'deki Genelev'in, bir Kilise yanında kurulu olmasının pek tesadüf olmadığı kuşkusunu doğuruyor.
Musevi ve Hıristiyan tapınakları ile “Kutsal Erkek Fahişeliği” ve “Kutsal Kadın Fahişeliği” kurumları tarihte iç-içe yaşanmıştı.
Hiç kimse tarihsel gerçeklerden alınmasın!
Karaköy’deki Cemaatlerini, bitişikteki Karaköy Kerhanesinden ötürü, kaybettiği savını ileri süren sayın Kilise Ruhanilerinden daha sağlam değerlendirmeler yapmalarını bekliyoruz. Elbette, günümüz şartları bakımından, binaların böyle iç-içe olmasının Kilise yaşamında olumsuz bir rolü olmuştur.
Fakat eğer burada dile getirilen ve sanki tek gerekçeymiş gibi sunulan iddia doğru ise, bunu tüm cemaate ilişkin rakamlarla desteklemekte fayda var.
Ermeni Kilise görevlileri, İstanbul'un öteki kesimlerindeki Kilise’ye kayıtlı Cemaatlerindeki, hatta tüm Türkiye’deki Ermeni kiliselerine kayıt yaptırmış olan Cemaatlerindeki sayısal hareketleri, açıklasınlar…
Eğer bu toplumların sayısal değerlerinde bir gerileme ve azalma var ise, o zaman bu “azalma”ları, daha sağlıklı nedenlerle açıklamak gerektiğini kabul edeceklerdir.
“Karaköy Kerhanesi”ne bağlı bir açıklama, sadece Abantçı İslami düzenbazların sahte gerekçelerine fazladan bir tereyağı sürmek oluyor!
Toplumsal ve tarihsel gerçeklerden kopuk gerekçelerle dinsel yapılanmaları ifade etme alışkanlığı, maalesef, hem böyle “Ruhani kesim”de, hem de Turan Dursun’un takipçisi olduğunu ileri sürenlerin “dinsiz”liğinde, gerçekte bir madalyonun iki yüzü kadar birbirlerine bağlıdır.
İsacılığın ilk kilisesinin Antakya'da kurulmuş olmasıyla, Türkiye'nin en eski ve ünlü kerhanelerinin Soğuk oluk'ta kurulu olması tesadüf değildir!
Bunlar arasındaki ilişkileri anladığımız oranda, toplumsal tarihe ve toplumsal olaylar ve ananelere karşı kavrayışımız farklılaşacak ve derinleşecektir.
Vakit'in Abantçı sahtekarlıklarına bağlı olarak gerçekleşmekte olduğu anlaşılan Karaköy Genelevine el koyma girişimi hakkında, diliyoruz ki, buranın tarihçesini bilen kurumlar ellerindeki belgeleri açıklarlar ve kilise cemaati bağıntısını öne çıkaranların konumlarını anlamış oluruz.
*-*-*
Eski toplumda, hatırı sayılır miktarda topluluklarda, kadın ve erkek kutsal fahişelik olgusu bulunuyordu. Bunların bir kısmı doğrudan tapınaklara adanmışlardı; öteki bir bölümü ise, Eski Ahit'in bildirimine göre “kazançlarını”, Tapınaklara bağış olarak getirip veriyorlardı.
Kutsal fahişelik uygulamasında, yabancı erkeğin kadına verdiği “hediye” olarak “kazançlarını” , varacakları kocalarına “Çeyiz” olarak toparlayanların bulunduğunu da, Heredot tarihinden örnek aktarımlarla ortaya koymuştuk. Genç kızlık dönemini çok “serbest” yaşayan Trakya topluluklarının bazılarında bu uygulama kalıntılarını ( “evlilik sokağı” vb…) hala buluyoruz.
Musevi ve Hıristiyanlık geleneklerinde, Akado-Sammaru topluluklarından başlayarak izlerini takip edebildiğimiz Kutsal erkek ve kadın Fahişelik kategorileri, MÖ. 2000’li yılların yazılı yasalarında, hayli gelişkin bir hiyerarşik düzen halinde karşımıza çıkmaktadır.
O yasalarda, Assur toplumlarında da kutsal fahişelik bulunduğunu görüyoruz.
Abraham'ın karısı Sara, gelinleri Rebekka, “kutsal kısır kadınlar” kategorisinde görülmektedirler. İsa’nın annesi de tapınağa vakfedilmiş bu tür kutsal kadınlardan birisi olmalıydı.
Akado-sammaru kıraliyet tarihçesinde, Kutsal Kabare, Bar-Pavyon çalıştıran Bau diye bir kadın, muhtemel Patroniçe, Hacı Ana, yönetici olarak o listede yer aldığına göre, modern Matild Manukyan'ların tarihte de neden önemli sayıldığını anlayabiliyoruz.
“Kadınlarını karşı toplum birim erkeklerine sunma” yoluyla , “iç evlilik hakkı kazanmak isteyen” toplum birimlerin tersine, İslam kültürde “kıskanç koca” kültü, bu kesimin de, durumdan yararlanan olduğuna işaret ediyor olmalı ki, zaten, fahişelik konusunda İslami kaynakların daha çok “Muta nikahı”nı tartışmış olmaları, “Muta nikahına giren kadınlara ücretlerinin verilmesi”ni özellikle vurgulamak ve bu ilişkiyi (ki, aslında tanrıyı “aldatarak” zorluğu çözme oyunudur! ) korumak önemli görülmüştür.
İslami Muta, yani yasal fuhuş işlemine, “Yararlandığınız kadınların ücretlerini veriniz” (Nisa 25) diyen Kuran/Allah onay vermektedir.
Buradaki asıl konumuzu, belki de, Ermeni Cemaatinin azalmasının, bu tür uyduruk gerekçelere bağlanmasının eleştirisi oluşturmalıydı ( yani, güya, Karaköy genelevi ile dip dibe olduğu için Surp Pırgiç Ermeni Kilisesinin 300-500 olan cemaati 7/8 e düşmüş !!)…
Fakat, demek ki pusuda bekleyen Abantçılar ve bilumum dinci şarlatanlar, o kadar organize durumdaymışlar ki, olayı değişik yanlarıyla ve “cami yanında genelev olsa olur mu” gibi sunumlarla ortaya koydular, biz de mecburen konuyu en geniş çerçeveye oturtarak ele almak zorunda kaldık.
İstanbul Mimarlar odası, Karaköy genelev tarihçesini bilen kültür birimlerimiz, akademisyenlerimiz, bilgilerini ortaya koyarak konuya belki biraz boyut kazandırabilirler.
**-*-*-*-*-*-*
Açıklama
[[[ İstanbul Belediye başkanı, gazetelerde Karaköy Genelevlerinin “halka açılacağı” ilan edildikten bir gün sonra , bu olayı yalanladı ve kendilerinin özel bir çalışması olmadığını açıkladı.
http://haber.gazetevatan.com/haberdetay.asp?detay=Topbastan_genelev_aciklamasi&tarih=25.06.2009&Newsid=245238&Categoryid=1
Muhtemelen bu olay Abantçı sahtekarlar sürüsünün bir oldu-bitti ile İstanbul Belediyesini akıntıya yöneltmek projelerinin ürünüydü.
Her halükarda, konunun oldukça organize bir şekilde ve bir dizi noktada birden “patlatılması”, takiyyecilik pirleri için küçük işler.]]]
******
*-*-*-*-*-
Karaköy Zürafa Sokak'taki genelevin kullanım alanı ne olacak?
Karaköy'deki genelevler 'halka' açılıyor!
Karaköy'deki iki genelev kapatılıyor… Karaköy Zürafa Sokak'taki genelevin kullanım alanı “Park ve Dinlenme Alanı”, Karaköy'de Surp Pırgiç Ermeni Kilisesi'nin hemen yanındaki genelevin kullanım alanı “Belediye Hizmet Alanı” olarak düzenlendi.
PLAN DEĞİŞİKLİĞİNİ ANITLAR KURULU ONAYLADI
2863 sayılı kanun çerçevesinde hazırlanan Beyoğlu 1/5000 Ölçekli Koruma Amaçlı Nazım İmar Planı, Anıtlar Kurulu tarafından 7 Ocak 2009 tarih ve 2302 sayılı kararı ile onaylandı. Plan, 15 Mayıs 2009 tarihinde İstanbul Büyükşehir Meclisi'nde kabul edildi. Anıtlar Kurulu'nun onayladığı, İstanbul Büyükşehir Meclisi'nde kabul edilen imar planıyla Karaköy'deki genelevler kapatılacak.
GENELEV KALKIYOR, BELEDİYE HİZMET ALANI OLUYOR
Karaköy'de; Leblebici Şaban Sokak, Arşın Sokak ve Kemeraltı Caddesi ile sınırlanmış alanda genelev bulunuyor. Genelev, Surp Pırgiç Ermeni Kilisesi'nin hemen yanında bulunuyor. Kilisenin yanındaki binalar genelev olarak işletiliyor. Kilisenin yanındaki genelevlerden 10-11 ve 12 numaralılar Yaşar Ceyhun Mırız ve Sümbül Yaşar'a ait olduğu, diğerlerinin ise Matild Manukyan'a ait olduğu belirtiliyor. Genelevin hemen yakınında Saint-Benoit Lisesi ve bir de sinagog bulunuyor. Beyoğlu 1/5000 Ölçekli Koruma Amaçlı Nazım İmar Planı ile, Leblebici Şaban Sokak, Arşın Sokak ve Kemeraltı Caddesi ile sınırlanmış alanda genelevin kullanım alanı “Belediye Hizmet Alanı” olarak düzenleniyor. Söz konusu değişikliğin, 3194 sayılı İmar Kanunu'na göre yapılacağı bildirildi. Kanunda; “Bu Kanun, yerleşme yerleri ile bu yerlerdeki yapılaşmaların; plan, fen, sağlık ve çevre şartlarına uygun teşekkülünü sağlamak amacıyla düzenlenmiştir. Belediye ve mücavir alan sınırları içinde ve dışında kalan yerlerde yapılacak planlar ile inşa edilecek resmi ve özel bütün yapılar bu Kanun hükümlerine tabidir” deniliyor.
PARK VE DİNLENME ALANI OLUYOR
Karaköy Zürafa Sokak'taki genelev de kapatılıyor. Ermeni kökenli Matild Manukyan ve Sümbül Yaşar Karasu'ya ait genelevin kullanım alanı “Park ve Dinlenme Alanı” olarak düzenlendi. Karaköy'de genelevin bulunduğu Zürafa Sokak'ta (çıkmaz sokak) 42 tane evin olduğu, 37 evin Matild Manukyan'ın, beşinin Sümbül Yaşar Karasu adındaki kadına ait olduğu belirtiliyor.
*-*-*
Genelev yanında kilise değil, cami olsa?
Fikri AKYÜZ'ün köşe yazısı
Geçen hafta Abant’ta “Abant Platformu”nun tertip ettiği organizasyona katıldım.. Türk demokrasi tarihi yazıldığında Abant Platformu’na özel bir yer ayrılacağına olan inancım tam olduğu için bu toplantıya katıldım.
Toplantı sonrası istikbale olan güvenim daha da arttı. Fakat aynı toplantıda Türkiye’de yaşanan bazı çarpıklıklar aklıma geldi.. Aklıma getiren ise şu üç haber oldu..
İlkinden başlayalım: Başbakan Tayyip Erdoğan önümüzdeki eğitim döneminden itibaren, azınlık okullarında okuyan vatandaşlarımız için de bedava kitap uygulamasının başlayacağını duyurdu..
İkinci haber ise şuydu: Karaköy genelevinin
Peki bu kilisenin varlığını nasıl öğrendim? Geneleve gittiğim için mi? Hayır..! Peki kiliseye gittiğim için mi? Yine hayır..
Bu kilisenin varlığını, anılan kilisenin bağlı olduğu vakfın başkanı olan Daniel Atsup’un basın açıklamasından öğrendim..
Atsup bakın ne demiş: “Eskiden cemaatimiz 300-500 kişi iken şimdi 7-8 kişi.. Zira genelevin pencereleri ile ibadethanemizin pencereleri birbirine bakıyor..”
Bu bilgiye “muttali” olunca düşündüm.. Düşündüm ki, bu genelev muhakkak surette kilisenin inşasından sonra açılmıştır..
Yine düşündüm ki, orada kilise değil de cami olsaydı yanına acaba genelev açılır mıydı?
“Laik” bir ülkeyiz ya!.. Diyelim ki cami yanında genelev açılmasına izin verildi, bu durumda “cami cemaati” mi
Cami ile genelev “sözcüklerinin” yan yana gelmesini bile haklı olarak kabullenemiyoruz değil mi?
Orada ise iki sözcüğün yan yana gelmesini bırakınız, iki “binanın” yan yana konuşlandığı bir durum var..
İşte o genelevin oraya “kondurulmasına” izin veren dönemin yöneticilerinin bilinçaltında yatan olsa olsa şudur:
“Kardeşim, boş ver kiliseyi miliseyi.. Birkaç tane Ermeni kiliseye gitse ne olur? Genelevin pencereleri ile kilisenin pencereleri birbirine baksa ne olur? Hem onlar 'Ermeni dölü’ değil mi? Bizim devletimizi ilgilendiren, Ermeni kilisesinin müdavim sayısı değil; bitişiğindeki genelevin Ermeni patroniçesinin devletimize ödediği vergi matrahıdır.. Kaldı ki vergilendirilmiş
Evet bu kilise bitişiğine genelev kondurulması meselesi, Türkiye Cumhuriyeti’nin genetik kodunun tipik bir şifresidir..
Azınlıkları hala “yerli yabancı” olarak belirten ve gerekçeli kararının tepesine “Türk milleti adına hüküm vermeye yetkili” ibaresini konduran yargı kararlarıyla malul bir ülke burası..
İşte o yüzden nerede, “Kilisenin bitişiğine genelev kondurtan” eski faşist yönetimler..
Nerede, Başbakan Erdoğan’ın bedava kitap uygulamasını azınlık okullarına da şamil kılan demokrat yönetim mantalitesi..
Evet şimdi gelelim üçüncü habere.. Vakit gazetesinin haberine göre, Demokrat Parti İzmir İl Başkanlığına “Çankaya’da başörtüsü istemiyoruz..” şeklindeki deklarasyona imza atan biri gelmiş..
Bu atama, DP’nin yeni seçilen kadrosunun nasıl bir antidemokrat şablona hapsolunduğunu gösteren bariz bir örnek elbette� Bunda bir problem yok ve Vakit gazetesi haklı olarak bu atamaya isyan ediyor..
Fakat Vakit, haberin son cümlesinde diyor ki: “Açılımlarında bununla da yetinmeyen Demokrat Parti, İzmir il yönetiminde Musevilerin de görev alacağını deklare etti..”
Şimdi bu kadar doğru bir haberin son cümlesi böyle mi olmalıdır? “Bununla yetinmeyen..” demek ne demektir?
Museviler vatandaşımız değil mi? Museviler siyaset yapamaz mı? “Türbanlılar da Meclis’te olabilsin..” diye haklı olarak isyan ederken, bu engellemeleri yapanların ağzıyla konuşmak tutarlı bir tutum mudur?
Neticede bu ülke öyle bir ülke ki, genelevin pencereleri kilisenin pencerelerine bakar.. Çünkü kilise Ermenilerindir.. Eh Ermeniler de “gayrimilli”dir..
Ha, günahlarını almayalım, belki de bu izni veren geçmişteki yöneticiler “halisane” düşünüyordu ve belki de şöyle düşünüyordu:
“Ermeniler ‘gayri milli’dir.. Kilisenin yanına genelev yaparsak belki ibadetten sonra geneleve gelirler ve bir de bakmışsın ki adamlar genelevde ilk kez ‘milli’ olmuşlar.. Fena mı olur?”!
FİKRİ AKYÜZ-TAKVİM
fikri.akyuz@takvim.com.tr
-**-*-*-*-*-
