Toplum ve Tarih, Society and History, Société et Histoire, Gesellschaft und Geschichte, Società e Storia, La sociedad y la Historia, المجتمع والتاريخ, Общество и история, Shoqëria dhe Historia, Společnost a Historie, 社會和歷史, Lipunan at Kasaysayan, Ühiskond ja Ajalugu, Yhteiskunta ja Historia, Maatschappij en Geschiedenis , חברה והיסטוריה, Samhälle och Historia, 社会と歴史 , La societat i la Història, Sabiedrība un Vēsture, Visuomenė ir İstorija, Társadalom és a Történelem, Samfunn og Historie, Sociedade e História, Societatea şi istoria, Общество и история, Суспільство та історія, Της κοινωνίας και της ιστορίας ,

Şimdi bir an duralım ve medyada yaygın biçimde uygulanan bir teknikten söz edelim: 'cımbızlama'! Belirli bir konuyu, belirli bir bağlamı olan sözlü veya yazılı bir söylem içinde ele alıyorsunuz; biri geliyor,
o 'bağlam'dan cımbızla yoluyor o söylemi, bu örnekte olduğu gibi bir yere yerleştiriyor. Kelimeler sizin kelimeleriniz, bunlar çarpıtılmamış. Öyleyse söyleyecek söz yok. Oysa, hayır, söyleyecek söz var. Bu da, değindiğim, 'bağlam' sorunu.

Buradaki 'bağlam', bir 'dinler karşılaştırması'. İsa'nın hayatını anlatan dört İncil'de, özellikle de, 'Yuhanna'da karşıma çıkan derin insan sevgisi, dini değil dünyevi nedenlerle beni etkilemiştir. Öte yandan, soyut mantık düzeyinde bakıldığında insanın aklını zorlayan Hıristiyan mitolojisi, 'Allah'ın oğlu' gibi bir kavramla iç içe geçen, 'oğlunu kaybeden annenin acısı' gibi son derece insani temalar, insanların psikolojik ihtiyaçlarına çok iyi cevap verebiliyor- bir kere iman ederse.
Buna karşılık Uzakdoğu'nun dinleri, özellikle Taoizm ve Budizm, çok derin, çok karmaşık bir inanç/akıl karışımı sağlıyor ve gene bir hayli yüksek bir 'insanilik' standardı oluşturuyor.

Şimdi bunların konuşulduğu bir bölümden, gazeteci, "İncelediğim çeşitli dinler arasında, inanç ihtiyacı duyan bir insan olsam, muhtemelen Hıristiyanlığı veya Uzakdoğu dinlerinden birini seçerdim" cümlesini 'cımbız'layarak almış. Ayrıca, bundan başlık yaparken, Uzakdoğu faslını da fazlalık görmüşler anlaşılan: 'İnançlı olsam Hıristiyandım' olarak özetlenmiş konu.

Tamam, bunlara da uzun boylu bir diyeceğim yok, kişisel bir çerçevede. Tuba'yla konuşurken ne söylemişsem öylece söylemişim, çünkü öyle düşünüyorum. Ama bu 'medya teknikleri', kendimle ilgili olmayan konularda da 'meyve verdikçe', bu tür eleştirilerde bulunuyorum. Bu sefer konunun benden ötürü gündeme gelmiş olması hiç önemli değil.
Başka bir konuya geçerek bitireyim: bu toplumun genel hayat tarzı, herkesi 'resmi görüş' sahibi olmaya zorlar. Hangi sözleri söyleyerek yaşamamız gerektiği önceden belirlenmiştir, senaryolarımız, diyaloglarımız önceden yazılmıştır. Onun için de 'bireysellik' denen olayla, eksantrik bireylerle karşılaşmak zordur Türkiye'de. Tabii bu, 'dış yüzey'den bakınca böyle; onun arkasına dolaşmayı başardığınızda, bireyselliğin, kuraldışılığın türlüsünü (her zaman 'sağlıklı'sını da değil) görürsünüz. Şu anlattığım çeşitten hikâyeler de, insanı, 'Aman, aykırı bir şey söylemeyeyim, cımbızlayıp başka kılığa sokarlar' diye düşünmeye koşullandırıyor. Bunlar aslında bu ülkenin kültürünün tamamını ilgilendiren köklü ve ciddi sorunlar.

http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=215297

*

Milliyet dizilerine övgüler ve 'zorunlu' bir yanıt...

Doğan Akın

Murat Belge’nin  kitabının tanıtımı üzerine

http://www.milliyet.com.tr/2007/03/20/yasam/yas00.html

“Murat Belge, Milliyet'in fikirlerine değer verdiği önemli bir düşünürdür.

Milliyet, bu başlığı atarken tümüyle gazetecilik saikleriyle hareket etmiştir.

Kendisini, fanatik gruplara hedef gösterdiğimiz mesajını veren Belge'nin Milliyet'e büyük bir haksızlık yaptığını düşünüyoruz.

 Erkek Çocuk Sünneti ve Fallus Kültü

 İsa’nın doğum,Meryem’in ölüm günü